Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Arkiler kasaba kasaba gezme hayali için maddi durumun elvermesi şart. Sağlık şartları da var. Hayal sonuçta bunlar hayal kurmak insanı zevklendiriyor. Yine de sabit bir kampta kitap okumaya devam ederim sanırsam. Olsun bu da benim için pozitif bir haber. Emekliliğime ulaştığım her seçenek benim...
Masumiyet Müzesi'ni okumamışım. Dizi benim için orjinal ve bilinmedik bir hikaye.
Sahip olduğum PAMUK kitapları arasında Masumiyet Müzesi var,
Nasıl da okumamışım hayret... Diziyi izleyim diyedir.
Bir Pamuk dizisini kitabı okusam da izlerdim.
Arkadaşlar,
Yıllarca profesyonel olarak öğretmenlik yaptım. Kendi kişisel menkıbemi anlatmaya dilim döner mi acaba? Yada kampçılık konusunda mı bir kitap hazırlasam? Hangi öykümü anlatsam... Kafamda bir proje olarak beliren net bir şey de yok. Sevgi'yi anlatmaya çalışan bir kitap yazabilirim...
İlk bölümü biraz izledim. Dizi hoş olmuş.
https://gazeteoksijen.com/yazarlar/burak-goral/masumiyet-muzesinin-kemali-fusuna-askini-bu-kez-netflixte-anlatiyor-265509
Diziyi inceleyen bir yazı, Oksijen Gazetesi'nden...
Artık bir kuşum var,
Kuşum bazen kafesin altında durup beni acaba ölecek mi diye korkutuyor bir iki gündür. Bir hayvanımın ölmesini hiç sevmem ve istemem. Hayvan bile olsa insan ona bir can olarak bağlanıyor. Bir bağ kuruyor o canlıyla...
Bu akşam okumuyorum. Pazar gecesi benim için haftaiçi sayılır. Yarın erken kalkılacak bir gün. Okuduğum zaman akşam nasıl bitiyor, Zaman nasıl gelmiş geçmiş anlamıyorum. Bu nedenle haftaiçleri pek okumuyorum. Radyodan hafif JOYFM ezgileri dinleyerek çay kahve içip bilgisayarda forumda takılarak...
Yok arki, ben karavanımı hiçbir yere terk etmem. O ücretini ödediğim benim hakkım olan kampın köşesinde duracak...
Kirazdibi'ne daha çok giderim zaman içerisinde. Güçlü ve iyi bir termos güzel bir etkinlik yapmaya yetiyor. Yakınlarda başka göletler de var. Daha ben keşif yapmadım. Ama bu...
Bu yüzden etrafımda ister CT olsun ister Motorhome olsun karavan görmeyi, Karavancılarla sohbet etmeyi çok severim.
Bazı insanlar karavanlarında uzun süreli yaşıyorlar. Bu benim için ayrı bir kulvar şimdilik. Ben karavanımı tatil amaçlı kullanıyorum. Ankara şartları benim karavancılığımı uzun...
Arkiler bazen basit şeyler bizi mutlu etmeye yetiyor. Ben bu işe başlarken yüz liralık çadırımla zaten mutlu olan bir kampçı olarak başladım ve zaman içerisinde ne yaptıysam hep bu beni mutlu etti. Belki motokaravanım da olsa o da beni çok mutlu edecektir. Ama hayat şartlarının getirdiği durum...
Kirazdibi'ne her pazar gidişimde bir veya birkaç karavan görüyorum. Karavancılık için güzel bir yer. Ben çayımı termosa koyup doğanın çağrısına uyup buraya gidiyorum. Kirazdibi benim evime en fazla birkaç km mesafede.
Gezenbilir Forumu benim yazı mecram oldu. Yazı yazmak konusunda zaman içerisinde kendimi çok geliştirdim ama bu konuya özellikle emekliliğimde eğileceğim. Güzel bir eğitim almayı ve bu kulvara öyle girmeyi düşünüyorum. Her şeyin başı bence eğitimdir. Yaratıcı yazarlık konusunda da güzel...
Ben başka insanlar da benimle aynı duruma düşmesinler diye yazıyorum. Saklayarak başkalarına faydalı olamazsınız. Yaşananları bütün açıklığıyla yazıyorum.
Şizofren olduktan sonra artık hayatımda bazı şeyleri değiştirmeye çalıştım. İnsanların hakkımda ne düşünüp buyurdukları umrumda değil. İnsanlar bu sitede de bana yanıt vermeyerek beni değersizleştirmeye çalışıyorlar ama bu da umrumda değil. Kendine selam verilen bir insan bu selamı almıyorsa...
Benim asıl dostlarım kitaplarım. Kitap okuma hobimi sürdürüyorum hala. Bir kitabı okurken yazarının Dünyasına girerim. Sanki bir arkadaşımmışçasına...
Ama ben sanal bir insan değilim kampçı dostlarım gayet gerçekler. Onları EGEKAMP adında bir Facebook Grubunda biriktiriyorum. Her akşam onlara...
Aslında ben çok güzel dostlar edindim ve bu dostluklarım da halen sürüyor arkiler. İyi ki ben Kampçı Yücel GÜNDÜZ olmuşum. Dostlarım için yaptığım şeyleri de iyi ki yapmışım diyorum. Bana değer kıymet vermeyenin bu kendi sorunu ben kendi çapımda epiy değerliyim kendim için arkiler...
Ben Şizofren olduktan sonra adete bir halt olmadığımın dersini almış oldum. İnsan kendini bazen de bir halt zannediyor ama değil. Hepimiz sadece bir insanız ve her şey hepimizin başına gelebilir. Herkesin bunu iyi bilmesi lazım. Hayat insana öğretiyor...