İstemem Eksik Olsun / Edmond Rostand

[my way]

<div class="bbWrapper">ya ne yapmak lâzımmış?<br /> sağlam bir dayı bulup çatmak sırnaşık gibi,<br /> bir ağaç gövdesini tıpkı sarmaşık gibi,<br /> yerden etekleyerek velinimet sanmak mı?<br /> kudretle davranmayıp hileyle tırmanmak mı?<br /> istemem eksik olsun! herkes gibi, koşarak,<br /> yabanın zenginine methiyeler mi yazmak<br /> yoksa nâzırın yüzü gülecek diye bir an<br /> karşısında takla mı atmak lâzım her zaman?<br /> istemem eksik olsun! ricaya mı gitmeli?<br /> kapı kapı dolaşıp pabuç mu eskitmeli?<br /> yoksa nasır mı tutsun sürünmekten dizlerim?<br /> yahut eğilmekten mi ağrısın ötem berim?<br /> istemem eksik olsun! tazıya tut, tavşana<br /> kaç mı demeli? belki kaz gelir diye bana<br /> tavuk mu göndermeli? yoksa bir fino gibi<br /> susta durmak mıdır ki, acep en münasibi?<br /> istemem eksik olsun! bir kibar salonunda<br /> kucak kucak dolaşıp boy atmak ve sonunda,<br /> marifet koyup kameri, yıldızları,<br /> aşka getirmek midir, evde kalmış kızları?<br /> istemem eksik olsun! yahut şan olsun diye,<br /> meşhur bir kitapçıya giderek, veresiye<br /> şiir mecmuası mı bastırmalı? istemem<br /> eksik olsun! acaba bulup bir alay sersem<br /> meyhane köşesinde dâhi olmak mı hüner?<br /> istemem eksik olsun! bir tek şiirle yer yer<br /> dolaşıp ta herkesten alkış mı dilenmeli?<br /> istemem eksik olsun! yoksa bir sürü keli<br /> sırma saçlı diyerek göğe mi çıkarmalı?<br /> yoksa ödüm mü kopsun bir allahın aptalı<br /> gazeteye bir tenkid yazacak diye her gün?<br /> yahut sayıklamak mı lâzım: ;adım görünsün<br /> aman diye şu meşhur mercure ceridesinde<br /> istemem eksik olsun! ve tâ son nefesinde<br /> bile çekinmek, korkmak, benzi sararmak, bitmek,<br /> şiir yazacak yerde ziyaretlere gitmek,<br /> karşısında zoraki sırıtmak her abusun.<br /> eksik olsun istemem, istemem eksik olsun!<br /> fakat, şarkı söylemek, gülmek, dalmak hülyaya,<br /> yapayalnız, ama hür, seyahat etmek aya,<br /> gören gözü, çınlayan sesi olmak ve canı<br /> isteyince şapkayı ters giymek, karışanı<br /> olmamak. bir hiç için ya kılıcına veya<br /> kalemine sarılmak ve ancak duya duya<br /> yazmak, sonra da gayet tevazula kendine:<br /> çocuğum! demek, bütün bunları hoş gör yine,<br /> hoş gör bu çiçekleri, hattâ bu kuru dalı,<br /> bunlar yabanın değil kendi bahçenin malı!<br /> varsın küçücük olsun fütuhatın, fakat bil,<br /> onu fetheden sensin, yoksa başkası değil.<br /> ara hakkını hattâ kendi nefsinden bile.<br /> velhasıl bir tufeylî zilletiyle<br /> tırmanma! varsın boyun olmazın söğüt kadar,<br /> bulutlara çıkmazsa yaprakların ne zarar?<br /> kavaklar sıra sıra dikilse de karşına<br /> boy ver, dayanmaksızın, yalnız ve tek başına!</div>