Selanik Ve Kuzey Yunanistan (2024)

[oralakbas]

Geçen yaz Halkidiki’ye kadar gidip döndüğümüz kısa yolculuğun ardından kuzey Yunanistan’da henüz görmediğimiz yerleri de kapsayacak daha büyük bir rotayı düşünmeye başlamıştık. Kışı fırsat buldukça yol planı yaparak geçirdik. İlkbahara girerken gitmek için artık her hazırlığımız tamamdı.

25 Mart 2024, Pazartesi

Bu kez bazı işlerimiz nedeniyle bulunduğumuzdan Marmaris’ten yola çıktık… 14.30 gibi. İpsala kapısına en az 10 saatlik mesafede (760 km) olduğumuzdan, bir yerde geceleyerek yolu bölmeyi düşünüyoruz. Akhisar Belediyesinin bir karavan kamping yaptığını duymuştuk… oraya varmayı hedefliyoruz.

Akşama doğru şiddetli bir yağmura yakalanınca hızımız çok düştü… kampinge akşam 09.00’a doğru ulaşabildik (38.911986, 27.813559). Her ne kadar navigasyon doğru yeri gösteriyor olsa da girişi bulmak için biraz dolanmamız gerekti. Kapıdaki güvenlik görevlisi istediğimiz yere park edebileceğimizi söyledi. Mevcut aydınlatmada görebildiğimiz bir düzlüğe yerleştik. Çok yeni bir kamping olmasına rağmen epeyce karavan vardı.

Akhisar Belediyesine teşekkür ediyoruz. Islak, yorucu bir yolculuktan sonra güvenli bir yerde olmak iyi geldi… üstelik ilk gece ücretsizmiş; su, elektrik, sıcak su var. Gayet düzgün WC ve banyoları var. Çok takdir ettik. Dinlendik, rahat bir gece geçirdik.

26 Mart 2024, Salı

Sabah gün aydınlanınca etrafı daha iyi görebildik. WC tankını boşaltma yeri var; fakat gri su tankını boşaltma yeri yokmuş maalesef. Umarız düzeltirler.

 

[oralakbas]

Kahvaltıdan sonra yola koyulduk. Bandırma, Lapseki-feribot-Gelibolu, İpsala güzergahında gittik. Son benzincide depoyu fulledik. Sınır kapısında Yeşil Sigortamızı yaptırdık: 1 aylık 183.75€.

Hava kararırken Dedeağaç’a vardık; doğrudan limanın otoparkına gittik. Kapıdaki genç adam bizimki gibi büyük araçlardan artık iki katı ücret alındığını söyledi. Geceyi burada geçireceksek 15-20€ dolayında tutabilirmiş. Sadece park için neredeyse bir kamping ücreti kadar! Anlamsız pahalı geldi. Girmekten vazgeçtik... park4night (p4n) uygulamasından stadyumun yanındaki serbest park yerini gözümüze kestirdik, şansımızı deneyelim dedik. Nitekim biraz eğreti olsa da bıraktık karavanı (40.844101, 25.865601). Aslında spor tesislerinin en yoğun saatine denk gelmişiz, yer bulabilmemiz büyük şans oldu.

Dükkânlar kapanmadan internet sim kartı almak için acele ediyoruz. Cosmote’den makul bir paket bulduk: 1 aylık 15€... ilk haftası sınırsız sonrası 30 GB. Artık, özlediğimiz Yunan yemekleri için seyahate giriş geleneği haline gelen yerimize gidebiliriz (Tamam Taverna)

 

[oralakbas]

Karavana dönünce baktık biçimsiz duruyoruz, geceyi geçirmemiz zor dedik, kalktık, Lidl’in önündeki deniz kıyısı düzlüğe gittik (40.847365, 25.846422).



27 Mart 2024, Çarşamba

Sabah güneşli, ılık, denizin dibinde uyanmak güzel

Yol planımıza göre bugün İskeçe’yi gezip, Kavala’ya geçeceğiz.

Otoyoldan ilerliyoruz. Aslında dün girdiğimizden itibaren içimizi acıtan bir manzaranın içinde ilerliyoruz. Bu, geçen yaz sonu buraları yakan yangından kalan manzara… göz alabildiğine gidiyor. Geçen yaz daha eve yeni dönmüşken haberleri almaya başlamıştık. Yangının kaldığımız Nalu Beach’in çok yakınına kadar geldiğini, küllerin Dedeağaç’ın içine yağdığını, an gelip İpsala sınır geçişlerinin filan kapandığını duymuştuk. Neyse ki yer yer yeşil adacıklar kalmış… umuyoruz yanan yerler de yeniden yeşerir, canlanırlar.

 

[oralakbas]

İskeçe’ye vardığımızda öğlen olmuştu. Karavanı demiryoluna paralel yol kenarına bıraktık (41.130347, 24.895291). Şehir merkezine yaklaşık 15 dk yürüdük. Şehir hemen Rodopların eteğinde, yine her hali ile tanıdık Yolda sık sık Türkçe konuşmalar duyuyoruz. Caddenin sonunda genişçe bir meydana vardığımızda eski şehrin de başladığı yere geldiğimizi anlıyoruz. Bir yandan geleneksel mimarisiyle sanki eski bir Anadolu yerleşimi, bir yandan da çok canlı, modern… sokak araları, kafe-barlar gençlerle dolu.

 

[oralakbas]

İskeçe'ye gelirken yol kenarında sıra sıra benzin istasyonlarında basınçlı suyla araba yıkama yerleri dikkatimizi çekmişti… Kavala’ya doğru şehri çıkarken bunlardan birine dalıp karavanın tozunu çamurunu yıkadık

Kavala’ya vardığımızda yine bir sürprizle karşılaştık; geçen yaz limanda serbestçe park ettiğimiz genişliğe giriş engellenmiş. Sadece oradaki paralı otoparka girilebilir görünüyor; tamam dedik. Ama oraya girmek bile bir naz-niyaz ile oldu (40.933686, 24.412353). Park alanı bu mevsimde gayet müsait olmasına rağmen otoparkçı bizi bir köşeye ılış tıkış yerleştirdi… sabah çok araç girişi oluyormuş, oraları o araçlar için boş bırakması gerekiyormuş. Neyse, canımızı fazla sıkmadık, karavanı bırakıp şehrin akşamını görmeye çıktık

 

[oralakbas]

28 Mart 2024, Perşembe

Limanın dibindeki bu park yerine başka seçenek bulamadığımız için razı olduk ama tahmin edileceği üzere gece pek rahat geçmedi. Zira gece boyunca, yanaşan feribotların makine sesleri ve giren çıkan kamyonların, otobüslerin motor gürültüsü eksik olmadı. Yine de bu sabah yakındaki fırından taze kahvaltılıklar ve kahve ile keyfimiz yerinde… otopark ücretini ödeyip (gecelik 7€) Selanik’e doğru yola koyulduk. Eğer yer varsa bahçesinde kalabileceğimiz Zampetas’a gitmeyi hedefledik; 120 km yolumuz var. Devlet karayolundan (2 no.lu) gidiyoruz. Yol çok sakin… neredeyse tamamen deniz kıyısından, güzel manzaralardan geçiyoruz. Hava lodos yüzünden puslu ve sıcak, ıssız plajlar köpük köpük dalgalı.

Alışveriş ve yemek molalarıyla Zampetas’a ancak öğleden sonra vardık Zampetas karavancılar için hem envai çeşit kamp-karavan malzemesini temin edebilecekleri bir mağaza, hem sorunlarını halledebilecekleri bir teknik servis, hem de ücretsiz geceleme imkânı ile çekici bir uğrak yeri. Mağazası ucuz sayılmaz ama memlekette bulamadığımız bir şeyler varsa diye insan bakmadan geçemiyor

Buraya ilk kez iki yıl önce Mora seyahatimiz sırasında gelmiştik. Bazı bakımlardan değişmiş bulduk… WC tankımızı boşalttık hemen ama gri atık yerini kapatmışlar! Banyoda da sıcak su yoktu! Sezon değil diye mi, anlayamadık. Komşu araba yıkama yerinden yayılan kompresörün sesini de hatırladık

Neyse, yer bulabildiğimize seviniyoruz, çünkü bahçe tamamen dolu görünüyor ve alternatif bir park yeri bakmamıştık. Bu arada ikimizde de hafiften kırgınlık ve yorgunluk baş gösterdi… bir gripal enfeksiyon başlangıcı gibi. En iyisi biraz dinlenmek.

Bu gezimizin en merak ettiğimiz duraklarından biri Selanik. Şu an merkezin yaklaşık 20 km güneyindeyiz. Gelmeden önce öğrendiğimiz kadarıyla karavan ile şehir merkezi hem park edecek yer bulmak, hem de güvenlik bakımından sorunlu görünüyor. O yüzden güvenli bir yerde kalıp şehre otobüsle gidip gelmek en iyisi diye düşündük. Zampetas’ın önünden bir belediye otobüsüne binip şehre gitmek mümkün.

 

[oralakbas]

29 Mart 2024, Cuma

Zampetas’ın kamping imkânları (çamaşır yıkama hariç hepsi ücretsiz) takdire şayan ama bu kez gece geç saatlere kadar yandaki tesisten gelen kompresör sesi ve karayolunun gürültüsü yüzünden uyuyamayınca dinlenebileceğimiz bir yere geçmek iyi olacak diye düşündük. p4n’de, 3 km mesafede AA Camping diye bir yer görünüyor… toparlanıp oraya gittik (40.5031, 23.0045).

AA Camping Selanik’ten Kassandra tarafına inen otoyola komşu, tarlaların arasında oldukça sessiz geniş çimenlik bir düzlük. Bir aile işletiyor ve içtenlikle karşılıyorlar. Marina bize hemen güzel köpüklü bir kahve yaptı, yanında su ve reçel ile ikram etti Etrafta bol kedi ve koca bir köpek var. Bizden başka iki karavan daha vardı… ayrıca çok sayıda karavan kışlama için bırakılmış görünüyordu. Havaalanına yakın olduğu için Avrupa’dan gelen karavancılar tercih ediyorlarmış. Şartları şahane sayılmaz (WC-banyo eski bir bağ evinden bozma gibi, neyse ki sıcak su var) ama bir bakalım dedik.

Marina, belediye otobüslerinin numaralarını, durakları gösteren haritayı ve zaman çizelgesini verdi. Buraya en yakın durak Neraida yaklaşık 3 km mesafedeymiş; ama gideceğimiz zaman durağa kendi arabasıyla götürüyormuş; otobüs biletini de temin ediyor.

Yerleştik, dinlendik ve gezi planımızı gözden geçirdik.
30 Mart 2024, Cumartesi

Sabah resepsiyondan otobüs biletlerimizi aldık: adedi 1.10€. Gelgelelim durağa servis yok, çünkü bugün Marina’nın işi çıkmış. Mecburen o yolu yürüdük. Canımız biraz sıkıldı, zira insan daha günün başında yorulmuş oluyor!

Bu güzergâhtan sık geçen 72A’ya bindik. Otobüs son durak İKEA’ya geliyor. Oradan aynı biletle (70 dk içinde binmek kaydı ile) Selanik şehir merkezine giden otobüse (3 veya 3K) aktarma yapılıyor.

Şehir merkezini baştan sona geçen Tsimiski bulvarında rıhtımlara yakın bir durakta indik. B rıhtımında bar, kafe, müze yapılmış binaların arasında dolaştık. Hava çok güzeldi ve kordonboyu hızla kalabalık oldu. Hemen hemen bütün kafeler dolu, insanlar sabah kahvelerini içiyor, sohbet ediyorlar.

 

[oralakbas]

Biz gün boyu peylediğimiz yerleri bulmaya, şehrin sağını solunu anlamaya çalıştık: Aristotales Meydanı, Beyaz Kule, Eski Selanik, Galerius Kemeri, Galerius Rotundası, Kale, Şemsiyeler… gün boyu yürümekten hayli yorulduk. Public WC yok! En azından biz rastlamadık. Neredeyse tek çare kahve molası için oturduğumuz kafeler.

 

[oralakbas]

Dönerken artık hava kararmıştı. Kamping dolayında otobüsten inmemiz gereken durağı kaçırırsak diye endişe ettiysek de sağolsun şoför yardımcı oldu İndikten sonra kampinge tarlaların arasından geçen o mesafeyi bu kez karanlıkta yürümek zorunda olmak tatsızdı. Ne zamandır bugünkü kadar yürümemişizdir… telefonun adım sayacı otuzbine yakın adım saymış! Kampinge bitik vaziyette vardık

Yarın Selanik’e gidecek miyiz? Bu şartlarda (Marina yarın da yokmuş) burada kalmak abes gelmeye başladı. Hemen seçenekleri düşündük: (1) p4n’den yakında bir kamping daha olduğunu not etmiştik; her servisi -önünde otobüs durağı bile- var görünüyor; yarın o kampinge yerleşelim ve Selanik’e rahat rahat oradan gidip gelelim; (2) ya da çıkmışken batıya devam edelim, Makedon havzasında görmek istediğimiz diğer yerlere gidelim, dönüşte gelip Selanik’i gezelim.



31 Mart 2024, Pazar

Sabah olunca ikinci seçenekte karar kıldık ve Selanik’ten ayrıldık; 60 km kadar kuzeybatıda Yanniça’dan ileride Aravissos’ya geldik. p4n’den işaretlediğimiz yeri bulup park ettik (40.842529, 22.307781). Burası küçük bir köyün yanında, çevresi piknik yeri ve festival alanı olarak düzenlenmiş bir su kenarı. Ulu ağaçların gölgesi çok güzel. Su çok berrak… küçük şelaleler yapıyor, sesi, kokusu havayı dolduruyor. Büyükçe bir taverna var ve belli ki popüler bir yer, hayli kalabalık. Kalmaya karar verdik. Çıkıp etrafta gezindik, köye kadar yürüdük. Keyifli bir gün geçirdik.

Ama akşam olunca kimsecikler kalmadı, tavernayı da kapatıp gitmişler. Sakinlik iyi, güzel, hoş, derken yakınımızdaki taş tiyatro merdivenlerine köyün gençleri doluştu, gece geç saatlere kadar bağıra çağıra muhabbet ettiler, defalarca motorsikletlerle gelip gittiler. Gece yarısından sonra kayboldular. Bize karşı bir eylemde bulunmadılarsa da tedirginlik veriyor… ama yapacak bir şey de yok sanki. Yunanistan’da karavanla gezenler p4n’de sık sık benzer durumlardan yakınmış.

Bu arada gripal enfeksiyon kendini iyice gösterir oldu, Selanik’e o son peylediğimiz kampinge gidip birkaç gün iyileşmeyi mi beklesek diye düşünmeye başladık. Şimdilik ecza kutumuzdaki ilaçlarla idare ediyoruz. Yarın antik Pella’ya gitmek istiyoruz, bu arada da duruma bakacağız.