arwin
Sadık yarim , kara toprak...
<div class="bbWrapper"><b>Ynt: Düşünün ki O Bu Konuyu Okuyacak?</b><br />
<br />
yüreğinin bir yakası ürkerek ağlıyorken,unutulmuş bir yanı şenşakrak gülüyorsa<br />
ılık gönülcügün yorulmaksızın hem yağmurda ve yaşta,umut kapılarını durmadan çalıyorsa<br />
sonra<br />
gözler ardındaki gözlerin,adımlar ötesindeki ayakların,kaybedip kaybedip buluyorsa<br />
sonra<br />
hergün kaybedip,hergün dinlenip,hergün yorulup gürgür soluyorsan<br />
yapayalnızlıklara şikayetçi olmuyor,kimseye suç yüklemiyor, tıpkı tekbaşına savaştığınca bir başına ölüyorsan<br />
sonra<br />
kahramanlığı başkasına, tevazuu kendine üleştiriyorsan, alkışı o yana, kahrı kendine bölüyorsan<br />
<br />
tenha sahillerde bir gök,bir deniz,bir sen tek başına iken,dalgalar haber diye büyüyor,ufuklar yarın diye çoğalıyor ve şükür beyninin kıvrımlarını yalıyorsa<br />
sonra<br />
düşekalka bulduğun bugünün yıkık dünlerini hırpalıyorsa<br />
sonra<br />
sonra<br />
tatlı bekleyişlerin<br />
dostların dostlukların<br />
süratin<br />
zamanın ve mekanın<br />
tıpkı gözlerin gibi uykusuz kalıyorsa<br />
bul beni !!<br />
burada gözlerinden öpecek biri var !</div>
