<div class="bbWrapper"><b>Ynt: Hikayeler</b><br />
<br />
bir de güzel bir aşk hikayesi var sırada <img src="" class="smilie smilie--sprite smilie--sprite80" alt=":smiley:" title="Smile :smiley:" loading="lazy" data-shortname=":smiley:" /> <br />
<br />
Bir otobüs duraginda karsilasmislardi ilk kez.... <br />
Biri tipta okuyordu,öbürü mimarlikta. O ilk karsilasmadan <br />
sonra, bir kere, <br />
bir kere, bir kere daha karsilasabilmek için, hep ayni saatte, <br />
ayni duraktan, <br />
ayni otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle <br />
konusacak cesareti <br />
bulmalari biraz zaman aldi ama sonunda basardilar. Ikisi de <br />
her sabah otobüse bindikleri <br />
semtte oturmuyorlardi aslinda. Delikanli arkadasinda kaldigi <br />
için o duraktan binmisti otobüse, kiz ise ablasinda.... <br />
Sirf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden <br />
evlerinden çikip, sehrin öbür ucundaki o duraga, onlarin <br />
duragina <br />
geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... <br />
<br />
Okullarini bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok <br />
mutlu... <br />
Bazen issiz, bazen parasiz kaldilar ama öylesine siki <br />
kenetlenmisti ki <br />
yürekleri ve elleri hiçbir seyi umursamadilar. Ayin sonunu zor <br />
<br />
getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar <br />
olduklarinda <br />
da hep mutluydular. Zaman asimina ugrayan, aliskanliklara <br />
yenik düsen, <br />
banka <br />
hesabinda para kalmadigi için ya da tam tersine o hesabi daha <br />
da kabarik <br />
hale getirmek uguruna bitip-tükeniveren sevgilerden degildi <br />
onlarinki... <br />
Günler günleri, yillar yillari kovaladikça sevgileri de <br />
büyüdü, büyüdü... <br />
Tek eksikleri çocuklarinin olmamasiydi. Zorlu bir tedavi <br />
sürecine ragman <br />
çocuk sahibi olmayinca, ?bütün mutluluklarin bizim olmasini <br />
beklemek, <br />
bencillik olur? diyerek devam ettiler hayatlarina. Çocuk <br />
yerine, <br />
sevgilerini büyüttüler... Senin için ölürüm? derdi kadin, <br />
simsiki sarilip <br />
adama ve adam Hayir, ben senin için ölürüm diye yanit verirdi <br />
hep... <br />
<br />
Bazen eve geldiginde, aynanin üzerinde bir not görürdü kadin, <br />
?Bir <br />
tanem, kütüphanenin ikinci rafina bak....? Kütüphanenin ikinci <br />
rafinda <br />
baska bir not olurdu, Mutfaktaki masanin üzerine bak ve seni <br />
çok sevdigimi sakin unutma? <br />
Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notlari okuya <br />
okuya kosturan kadin, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, <br />
kimi zaman en sevdigi çikolatalar, <br />
kimi zaman da pahali armaganlarla karsilasirdi... <br />
Aldigi hediyenin ne oldugu önemli degildi zaten.... <br />
<br />
Hayat ne kadar hizli akarsa aksin, isleri ne kadar yogun <br />
olursa olsun hep <br />
birbirlerine ayiracak zaman buluyorlardi bulmasina ama kirkli <br />
yaslarin <br />
ortalarina geldiklerinde, daha az çalismaya karar verdiler. <br />
Adam, <br />
hastaneden ayrildi ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye <br />
basladi. Kadin da mimarlik bürosunu kapadi ve sadece özel <br />
projelerde görev aldi. Artik daha fazla beraber <br />
olabiliyorlardi. Bir gün sahilde dolasirken, harap <br />
durumda bir ev gördü kadin, üzerinde ?satilik? levhasi asili <br />
olan. ?Ne <br />
dersin, bu evi alalim mi?? dedi adama. ?Bu viraneyi yiktirir, <br />
harika bir <br />
ev yapariz. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terasi olan, <br />
martilari <br />
kahvaltiya davet edecegimiz bir deniz evi yapalim burayi...? <br />
?Sen <br />
istersin de ben hiç hayir diyebilirmiyim?? diye yanit verdi <br />
adam. <br />
Amerikadaki tip kongresinden döner dönmez ararim emlakçiyi... <br />
Kaç para olursa olsun, burasi bizimdir artik....? <br />
<br />
Sadece bir hafta ayri kalacaklarini bildikleri halde, <br />
ayrilmalari zor <br />
oldu adam Amerika?ya giderken. Her gün, her saat konustular <br />
telefonla. <br />
Gözyaslari içinde kucaklastilar havaalaninda. Fakat birkaç gün <br />
sonra, <br />
kocasinda bir tuhaflik oldugunu fark etti kadin. Eskisi kadar <br />
mutlu <br />
görünmüyor, konusmaktan kaçiniyordu. Onu neselendirmek için, <br />
sahildeki <br />
evi hatirlatti ve çizdigi projeyi verdi kadin ama hiç <br />
beklemedigi bir cevap <br />
aldi: Canim, o ev bizim bütçemizi asiyor. Sen en iyisi o evi <br />
unut...? <br />
<br />
Mutsuzluk, mutlulugun tadina alismis insanlara daha da aci, <br />
daha da <br />
çekilmez gelir. Kadin, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. <br />
Derdini <br />
söylemesi için yalvardi adama, Senin için ölürüm, biliyorsun, <br />
ne olur <br />
anlat? diye dil döktü bos yere... Yillardir sevdigi adam, <br />
duyarsiz ve <br />
sevgisiz biriyle yer degistirmisti sanki. Ona ulasmaya <br />
çalistikça, beton <br />
duvarlara çarpiyordu kadin, her çarpmada daha fazla kaniyordu <br />
yüregi... <br />
<br />
Bir gün, çocuklugunun, gençliginin ve bütün hayatinin birlikte <br />
geçtigi <br />
arkadasina dert yanarken, ?Artik dayanamiyorum, sana söylemek <br />
zorundayim? <br />
diye sözünü kesti arkadasi. O, seni aldatiyor. Is yerimin tam <br />
karsisindaki restoranda genç bir kadinla yemek yiyiyor her <br />
öglen. Sonra <br />
sarmas dolas biniyorlar arabaya.... <br />
Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanlari? diye bagirdi <br />
kadin. <br />
Onca yillik arkadasini, kendisini kiskanmakla suçladi.... <br />
Ertesi gün, ögle <br />
vakti o restoranin hemen karsisinda bir köseye sindi sessizce <br />
ve peri <br />
masallarinin sadece masal oldugunu anladi... Kocasinin eskiden <br />
ayni <br />
hastanede çalistigi genç çocuk doktorunu tanidi hemen. Bazen <br />
evlerinde <br />
agirladiklari kadina nasil sarildigini gördü adamin... <br />
<br />
Aksam kocasi eve gelir gelmez, bazen bagirip, <br />
bazen aglayarak, bazen ona simsiki sarilip bazen de <br />
yumruklayarak haykirdi suratina her seyi. Inkar etmedi adam. <br />
Zamanla duygularin degisebildigi, insanlarin orta yasa <br />
geldiklerinde farklilik aradigi gibi bir seyler geveledi <br />
agzinda ve <br />
bavulunu alip gitti evden. Kapidan çikarken, ?son bir kez <br />
kucaklamak <br />
isterim seni? diyecek oldu ama kadin, ?defol? dedi nefretle... <br />
<br />
<br />
Ilk celsede bosandilar... Modern bir ask hikayesinin böyle son <br />
bulmasina <br />
kimse inanamadi. Arkadaslarinin destegiyle ayakta kalmaya <br />
çalisti kadin. <br />
Adamin, sevgilisiyle birlikte Amerika?ya yerlestigini ögrendi. <br />
Bazen <br />
yalniz kaldiginda, onu hala sevdigini hissedince, aglama <br />
nöbetleri <br />
geçiriyor, askin yerini, en az onun kadar yogun bir duygu olan <br />
nefretin <br />
almasi için dua ediyordu. <br />
<br />
Aradan bir yil geçti... Her seyin ilaci oldugu söylenen zaman <br />
bile, <br />
kadinin derdine çare olamamisti. Bir sabah, israrla çalan <br />
zilin sesiyle <br />
uyandi. Kapiyi açtiginda, karsisinda o kadini gördü. ?Sen, <br />
buraya ne <br />
yüzle geliyorsun? diye bagirmak istedi ama sesi çikmadi. <br />
?Lütfen, içeri <br />
girmeme <br />
izin ver, mutlaka konusmamiz gerekiyor.? dedi genç kadin. <br />
Kanepeye ilisti <br />
ve zor duyulan bir sesle konusmaya basladi: ?Hiçbir sey <br />
göründügü gibi <br />
degil aslinda. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yil <br />
<br />
Amerika?daki kongre sirasinda ögrendi hastaligini ve yaklasik <br />
bir senelik <br />
ömrü kaldgini. Buna dayanamayacagini, hep söyledigin gibi <br />
onunla birlikte <br />
ölmek isteyecegini biliyordu. Seni kendinden uzaklastirmak <br />
için, benden <br />
sevgilisi rolünü oynamami istedi. Ailesine de haber vermedi. <br />
Birlikte <br />
Amerika?ya yerlestigimiz yalanini yaydi. Oysa ilk <br />
karsilastiginiz otobüs <br />
duraginin karsisinda bir ev tutmustu. Tedavi görüyor ve <br />
kurtulacagina <br />
inaniyordu ama olmadi. Gece fenalasmis, bakicisi beni aradi, <br />
son anda <br />
yetistim. Sana bu kutuyu vermemi istedi...? Gözlerinden akan <br />
yaslari <br />
durduramayacagini biliyordu kadin. Hemen oracikta ölmek <br />
istiyordu. Eline <br />
tutusturulan kutuyu açmayi neden sonra akil edebildi. Itinayla <br />
katlanmis <br />
bir sürü kagit duruyordu kutuda. Ilk kagitta, ?Lütfen bütün <br />
notlari <br />
sirayla oku bir tanem? diyordu... Sirayla okudu; ?Seni çok <br />
sevdim?, ?Seni <br />
sevmekten hiç vazgeçmedim?, ?Senin için ölürüm derdin hep, <br />
dogru <br />
söyledigini bilirdim.? ?Fakat benim için ölmeni istemedim? <br />
?Simdi bana <br />
söz vermeni istiyorum.? ?Benim için yasayacaksin, anlastik <br />
mi?? son kagidi eline alirken, kutuda bir anahtar oldugunu <br />
gördü kadin... Ve son kagitta sunlar yaziliydi: <br />
<br />
Sahildeki evimizi senin çizdigin projeye göre yaptirdim. <br />
Kocaman terasta <br />
martilarla kahvalti ederken, ben hep seni izliyor olacağım...</div>
