VforVendetta
dans, fotoğrafçılık, kitaplarım, seyahat
[attachment=1]
Yönetmen: Christophe Barratier
Senaryo: Christophe Barratier, Philippe Lopes-Curval
Tür: Duygusal, Dram
Yapım: Fransa, İsviçre, 2004
IMDb Puanı : 7.8/10 13,601 Oy
Oyuncular
Gérard Jugnot , François Berléand , devamı...
Annesinin cenazesi için Fransa'ya dönen dünyaca ünlü orkestra şefi Pierre Morhange’ın o gece habersiz bir misafiri gelir. Bu misafir, okul yıllarından arkadaşı olan Pépinot’dur. Pépinot, gelirken yanında Pierre’e verilmek üzere, öğretmenleri Clement Mathieu’a ait bir de günlük getirmiştir. Bu günlük, onları çok eskilere, ta okul yıllarına geri götürecektir.
Sene 1949, savaş sonrası Fransa... Clement Mathieu, erkek öğrencilerin eğitim gördüğü bir yatılı okula öğretmen olarak gelir. Bu okuldaki öğrenciler o kadar asidir ki Okul Müdürü onları sadece “etkiye tepki” adını verdiği cezalandırma yöntemiyle yola getirebilmektedir. Tüm öğretmenler bu yöntemi desteklerken, sadece Clement buna karşı bir duruş sergiler. Onun uygulayacağı yöntem, çocuklarda hem yeni bir takım ruhu yaratacak hem de yeni bir tutku ortaya çıkaracaktır. MÜZİK RUHU… MÜZİK TUTKUSU…
Filmin yönetmeni Christophe Barratier, senaryodan yönetmenliğine, filmin her aşamasında bulunmuş hatta filmin müziklerini dahi kendisi yapmıştır. Barratier, oyuncu kadrosunu oluşturabilmek için 40 faklı koroyu dinledikten sonra, en sıradan bulduğu çocukları film için seçmiş ve yine hiç bir profesyonel yardım almadan altı ay boyunca onlarla çalışmıştır. Bu başarının sonucunu ise En İyi Yabancı Film dalında Oscar adaylığı ve Altın Küre adaylığı başta olmak üzere pek çok adaylık kazanarak almıştır. Ayrıca Fransa’nın Oscarları sayılan Sezar Ödüllerinde En İyi Müzik ve Ses Ödüllerini kazanarak başarısını daha da yüceltmiştir.
Bence;
Bu filmi, eski bildiğimiz filmlerle harmanlayarak anlatmak gerekirse sanki biraz Hababam Sınıfı ve Ölü Ozanlar Derneği karışımı bir film izliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Çok güzel bir film… İzlerken insanı mutlu eden filmler vardır ya işte aynen öyle… Ben çok beğendim, canınız sıkkınsa, mutlu olmak istiyorsanız, seyretmenizi kesinlikle tavsiye ediyorum. Ha tabii canınız sıkkında değilse de izleyebilirsiniz
Ben biraz canım sıkkınken seyrettim ama şimdi inanın hiç sıkkın değilim
Yönetmen: Christophe Barratier
Senaryo: Christophe Barratier, Philippe Lopes-Curval
Tür: Duygusal, Dram
Yapım: Fransa, İsviçre, 2004
IMDb Puanı : 7.8/10 13,601 Oy
Oyuncular
Gérard Jugnot , François Berléand , devamı...
Annesinin cenazesi için Fransa'ya dönen dünyaca ünlü orkestra şefi Pierre Morhange’ın o gece habersiz bir misafiri gelir. Bu misafir, okul yıllarından arkadaşı olan Pépinot’dur. Pépinot, gelirken yanında Pierre’e verilmek üzere, öğretmenleri Clement Mathieu’a ait bir de günlük getirmiştir. Bu günlük, onları çok eskilere, ta okul yıllarına geri götürecektir.
Sene 1949, savaş sonrası Fransa... Clement Mathieu, erkek öğrencilerin eğitim gördüğü bir yatılı okula öğretmen olarak gelir. Bu okuldaki öğrenciler o kadar asidir ki Okul Müdürü onları sadece “etkiye tepki” adını verdiği cezalandırma yöntemiyle yola getirebilmektedir. Tüm öğretmenler bu yöntemi desteklerken, sadece Clement buna karşı bir duruş sergiler. Onun uygulayacağı yöntem, çocuklarda hem yeni bir takım ruhu yaratacak hem de yeni bir tutku ortaya çıkaracaktır. MÜZİK RUHU… MÜZİK TUTKUSU…
Filmin yönetmeni Christophe Barratier, senaryodan yönetmenliğine, filmin her aşamasında bulunmuş hatta filmin müziklerini dahi kendisi yapmıştır. Barratier, oyuncu kadrosunu oluşturabilmek için 40 faklı koroyu dinledikten sonra, en sıradan bulduğu çocukları film için seçmiş ve yine hiç bir profesyonel yardım almadan altı ay boyunca onlarla çalışmıştır. Bu başarının sonucunu ise En İyi Yabancı Film dalında Oscar adaylığı ve Altın Küre adaylığı başta olmak üzere pek çok adaylık kazanarak almıştır. Ayrıca Fransa’nın Oscarları sayılan Sezar Ödüllerinde En İyi Müzik ve Ses Ödüllerini kazanarak başarısını daha da yüceltmiştir.
Bence;
Bu filmi, eski bildiğimiz filmlerle harmanlayarak anlatmak gerekirse sanki biraz Hababam Sınıfı ve Ölü Ozanlar Derneği karışımı bir film izliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Çok güzel bir film… İzlerken insanı mutlu eden filmler vardır ya işte aynen öyle… Ben çok beğendim, canınız sıkkınsa, mutlu olmak istiyorsanız, seyretmenizi kesinlikle tavsiye ediyorum. Ha tabii canınız sıkkında değilse de izleyebilirsiniz
Ben biraz canım sıkkınken seyrettim ama şimdi inanın hiç sıkkın değilim 
