Selanik Ve Kuzey Yunanistan (2024)

[oralakbas]

Antik Stageira ören yerine 14.00 gibi vardık. Kapısının önünde park alanı var. Görevliler çok yardımcı ve nazik. Giriş ücretsiz. 15.30’da kapanıyormuş.

Kalıntıların bulunduğu yere ulaşmak için yaklaşık 10 dakika hafif yokuş bir patikayı yürümek gerekiyor. Ama ziyaretçileri yavaş yavaş yürütmenin güzel bir yolunu bulmuşlar… bu coğrafyanın bitki örtüsünü (dikenli süpürge otu, çilek ağacı, terebentin ağacı, pembe kaya gülü, pırnal meşesi, dişbudak…) ve antik çağlardan beri nasıl kullanıldıklarını anlatan tabelalar koymuşlar. Çoğu bizim Ege-Akdeniz kıyılarından tanıdığımız bitkiler, ama böyle derlenip dikkatimizin özenle çekilmesi hoşumuza gitti Yolu çıkarken mevsimin de şimdi uygun olduğunu daha iyi anladık, yazın gezmek gerçekten çok zorlayıcı olabilirdi.

 

[oralakbas]

Stageira, Aristotales’in doğduğu yer olmasıyla ünlü; bugünkü Olympiada köyünün hemen güneyinde küçük bir yarımadanın üzerinde MÖ 600’lerde kurulmuş. Makedon Kralı II. Filippos’un MÖ 349’da şehri kuşatıp yıktığı, ama birkaç yıl sonra Aristotales onuruna yeniden inşa edildiği söyleniyor. Gelgelelim şehir artık yükselememiş, zamanla terk edilmiş. Sit alanı -arkeolojik kalıntılar bakımından- fazla şey sunmuyor olsa da görmeye değer. En çarpıcı kalıntılar yaklaşık 2 km uzunluğundaki MÖ 500’lere ait iyi korunmuş çok geniş savunma duvarları. Sonraki bin yıla ait Bizans duvarları içinde küçük bir ortaçağ yerleşiminin kalıntıları da bulunmuş. Yarımadanın her köşesinde olağanüstü manzaralara uzun uzun takılıp kalmak mümkün Neyse, biz kapanmadan önce turu tamamlayabildik

 

[oralakbas]

Dönüş yoluna koyulduk; niyetimiz akşama Keramoti’de olmak… yarın da -yine geçen yaz ‘başka sefere’ diyerek bıraktığımız- Taşöz (Thasos) adasına geçmek

Keramoti’de bu kez limanın dibinde bir park yeri bulduk (40.856377, 24.698595). Ne de olsa ortalık yaza göre son derece sakin. Etrafta gezinirken günbatımında olağanüstü bir sivrisinek hücumuna uğradık. Karavana zor attık kendimizi Sonra içeri dalmış 8-10 tanesiyle uğraştık. Geçen yaz da sivrisinek olduğunu not etmişiz ama böyle bulut gibi değildi… o zaman denize yakın taraftaydık, şimdi lagünün içindeyiz, ondan mı acaba? diye düşündük.

 

[oralakbas]

16 Nisan 2024, Salı

Gece rahat geçti. Düşündük ki iki gün sonra memlekete girmiş olmamız gerekiyor, karavanla gitsek adada gönlümüzce kalamayacağız, en iyisi bu sefer günübirlik gidelim dedik… karavanı park ettiğimiz yerde bıraktık, Taşöz’e karavansız gidiyoruz.

Sezon olmamasına rağmen feribotlar gayet sık gidip geliyor. Farklı şirketler işliyor ama sırada hangisi varsa ona biniliyor. Kişi başı 5€. Bindiğimiz feribotu pek beğendik; Lapseki’de bindiklerimize kıyaslayınca imrenilecek kadar bakımlı ve konforluydu. Yolcu salonu rahat koltukları, kanepeleriyle, yiyip içecek olanlar için masaların olduğu bölmeleriyle iyi düzenlenmiş ve ferahtı. Havayı insana iyi duygular veren güzel bir kahve kokusu doldurmuştu. Yeri gelmişken itiraf edelim ki, bu memlekette en çok sevdiğiniz şey ne diye sorsalar, galiba güzel bir kahveye hemen her yerde –denizin üstünde bile- ulaşabilmek olduğunu söylerdik Biz de kahvelerimizi aldık, seyrin tadını çıkardık

 

[oralakbas]

Taşöz’e yaklaşık 40 dk’da vardık. Yaklaştıkça tepeler yemyeşil görünüyor. Limanın batısı şehir dışı… oradan batıdaki köylere, plajlara doğru bir karayolu gidiyor. Biz limanın doğusuna, Taşöz şehrine doğru yürüdük. Eski yerleşimin sokaklarında dolaştık… şimdi bile epey ziyaretçi var. Hediyelik dükkânları ve kafe/tavernalar genellikle açık. Etrafta sezona hazırlık hali var.

 

[oralakbas]

Karavanla sezon dışı bir zamanda gelinirse şehre yakın park edilebilecek yerler olduğunu gördük ama sezonda yer bulmak zor olur. Öte yandan p4n’ye bakınca, sezonda da gelinse adanın diğer taraflarında gezip görülecek ve park etmenin sorun olmadığı birçok güzel yer var.

Dönüş yolunda daha eski bir model feribota denk geldik, ama yine bakımlı, güzel bir tekneydi

 

[oralakbas]

Keramoti’ye varınca karavanımızı alıp yola koyulduk. Akşamüzeri Dedeağaç’a vardık, Lidl’ın önündeki deniz kenarına park ettik. Çok sayıda karavan arasında bir yere yerleştik.

17 Nisan 2024, Çarşamba

Sabaha karşı hava bozmuş olmalı… lodos esiyor. Gündüz gözüyle bakınca etrafımızda epey karavan varmış. Üstelik biri koca bir TIR kamyonu, biri de rengârenk boyanmış iki katlı bir otobüstü Az sonra otobüsten biri annesinin kucağında tam altı çocuk çıktı… bu havada hiç soğuk filan demeden denizde oynadılar şen şakrak

Günü dönüş hazırlıkları ile geçirdik, Dedeağaç’a yürüdük.

Hep olduğu gibi tadı damağımızda bu gezinin de sonuna geldik; yeni seyahatlerin hayali ile yarın sabah erkenden dönüş yoluna gireceğiz.

Diğer gezilerimizin notlarında buluşmak dileğiyle

Efsun & Oral Akbaş