<div class="bbWrapper"><b>Ynt: Kampçılık ve Karavancılıkta Eşlerin Katılımı, Sorunlar ve Çözüm Yolları</b><br />
<br />
Sevgili karavan dostları, bu topiği bir süredir takip ediyorum, ama bir kaç satır yazmak için biraz bekleyip konunun varacağı noktaları görmek ve zamanı geldiğinde konuya katılmak istedim.Belki içinizde beni tanımayanlar vardır diye kendimden bahsedeyim, karavanı ilk gördüğümde 10 yaşında bir çocuktum (şimdi 43 yaşındayım) hayllerimi hep süslemişti, karavan benim en önemli oyucağımdı,bir gün eşimden olur alıp karavan aramaya başladım. Tanıştığım karavancılar ya çok eskiydiler yada hayatlarının bir bölümünde karavan kullanıp sonrasında bırakmışlardı. Bırakmalarının iki ana nedeni vardı, ilki ekonomik nedenler, ikincisi ve asıl önemlisi ise eşinin ve çocuklarının istememesiydi. Eski karavancılar da iki gruptu, ilki yaşlı,çocuklarından ayrı yaşıyan karı-kocalar, ikincisi ise eşleri olmayan erkekler...<br />
İlk karavanımız bana göre çok güzel sağlam bir araçtı, ama konfor namına fakir olduğu için eşim ve çocuklarım karavana ısınamadılar, kullanması da zor olduğundan uzun yolculuklar kabusa dönüştü, sonrasında ise malum isteksizlikler, kavgalar başladı, eşim ve çocuklarımın kurduğu cephe galip geldi ve güzelim karavanımı sonunda satmak zorunda kaldım.<br />
Ama karavan sevdamdan vaz geçemedim, bir kaç ay sonra eşim ve çocuklarım önce yumuşadılar sonra da kabul ettiler, kullanımı rahat teknolojik olarak donanımlı, seyahat etmesi zevkli bir karavan alınacaktı. Yeniden araştırmaya başladım,aradım ve bence buldum. Busefer hepsi beğenmişlerdi, karavanımızı uzun mutlu ve gezilerde kullandık, hatta 6 ay boyunca eğitim için bulunduğum İzmir'de karavanımda yaşadım. Sonra bir gün aynı muhalefetle karşılaştım, nedenini bilmemekle birlikte eşim ve çocuklarım bir çok bahane sunarak karavanın satılmasını istiyorlardı, o sinirle hayatımda ilk kez tansiyonum fırladı, ve satılık ilanı verdim.Bir süre satılmadı, ben de içimden satılmamasını dileyerek günler geçirdim, satılmayacağına kanaat getirdiğim bir anda alıcı çıktı, satmamak için binbir bahane uydurmama rağmen adam kafaya koymuştu ve gelip karavanımı elimden resmen aldı gitti...<br />
Şimdilerde eşim yine karavan özlemi duyuyor, bense alırsam bir daha asla satmam diyorum, kıssadan hisse eşler gerçekten aynı histe değilse ve içinde bir de çocuk faktörü varsa karavancılık oldukça zordur.Eski bir karavancı "en iyi karavan iki kişilik olandır" demişti. bunun dışındaki pozisyonlarda karavanda ısrarcı olunmaması aile saadeti için önemlidir. Gezilerinize ailecek çıkıyorsanız özellikle tv, vcd-dvd player, laptop bilgisayar ve çocuklara arkadaş olabilecek ailelerle birlikte olmanızı, karavan işlerinde eşinize yardımcı olmanızı, rotayı belirlerken onların beklentilerine kulak vermenizi, gezilerinizi gereğinden fazla uzatmayıp,tadında bırakmanızı şehir merkezlerinde alış veriş ve lunapark gibi oyun alanlarına uğramanızı ve zaman geçirmenizi öneririm.<br />
Benim kesin kanım ağzınızın tadıyla, özgürce gezmek ve görmek istiyorsanız karavandan ideali yoktur.Titiz ev hanımları sorarım size hangi otelin çarşafını, havlusunu,tabağını kaşığını içiniz sinerek kullanıyorsunuz? hanginiz kahvaltıda küçük oğlunuz yada kızınız için istediğiniz kıvamda pişmiş yumurta, yada sıcak süt bulabiliyorsunuz? Karavanın sizlere sunduğu güzelliklerden sadecebir kaçını anlattım...<br />
Herkesin hayallerinin gerçekleşmesi dileğiyle, kimbilir belki bir gün bir kampingte yada gezide karşılaşırız...</div>