<div class="bbWrapper"><b>Ynt: Serbest Muhabbet Köşesi (Karavan Dünyası)</b><br />
<br />
Arkadaşlar bir kompozisyon eklemek istiyorum vosvos sitesinden beğenirsiniz umarım.( kullandığımız araçmı aileden birimi ?)<br />
<br />
<br />
Bundan uzun yıllar önce, benim için o zamanlar sadece tamirci amca olan sevimli bir adam sonunda merakımı farketti ve istediğim vosvosa binmeme, izin verdi.O ilk binişteki duyguyu anlatmak mümkün değildir sanırım... Okuldaki erkek arkadaşlarımın aldığı araba dergilerindeki,vosvos resimlerini kesip bana vermeleri için yalvararak,bu vosvos sevdam uzun yıllar devam etti.Bildiğim birşey vardı,bir gün benimde bir vosvosum olacaktı... Evimizden taşınınca uzun yıllar uzak kaldım bu duygulardan...Yinede nerede bir vosvos görsem heyecanlanır,park halindeyse koşarak gidip içini incelerdim,ne anlıyorsam...<br />
<br />
Ve bilmediğim birşey vardı,kader...Beni alıp yıllar sonra aynı eve gönderecek,O ilk binişimdeki tanımsız duygu,çok uzun yıllar sonra sevdiğim adamın yanında,aynı heyecanla tekrarlanacak ve "tamirci amca" benim sevgili kızımın doktoru olacaktı... Artık üniversiteye gidiyordum.Vosvos tamircisinin yanındaki eski eve yeniden taşındık.Erkek arkadaşım araba alacaktı.Ve almaya karar verdiği araba bir VOSVOS'tu!Yılların hayali gerçek oluyordu,benim olmasa bile,sevdiğim insanın olacaktı,o bizim bebeğimiz olacaktı...<br />
<br />
Arabayı aldığı ilk gün beni okuldan almaya geldi.Karlı bir akşamdı,yollar buz tutmuş ve okulun kapısında kırmızı bir vosvos...En sevdiğim mevsim,yıllardır hayalini kurduğum araba ve içinde sevdiğim adam,tanımsız duygular bunlar...Adı ne olsun diye konuşurken benim yaptığım bir şaka sonunda adı Sürtük oldu.Evet, o arabayı ilk gördüğüm andan itibaren benim kızımdı ve o dünyanın en güzel arabasıydı.Arkadaşlarımız "bu hurda ya,nasıl uğraşacaksınız bununla"dedikçe ikimizde sinirlendik,ikimizinde içi yandı.O bir bebekti,onunla konuşuyorduk ve benim hiç şüphem olmadı kızımın beni hissettiğinden,çocukken anlamıştım bunu,anlatılamayacak bir duyguydu,tıpkı aşkın nasıl tanımı yoksa bu da öyleydi... Ama kızımıza bir doktor lazımdı.Nereye götürüp göstereceğimizi bilemiyorduk.Erkek arkadaşıma evimizin oradaki tamirciden söz ettim,o da duymuş,ona götürmeye karar verdik.Yıllar önce, vosvoslarını izlediğim tamirci amca, şimdi yıllardır güzel kızımın doktoru... <br />
<br />
Çok uğraştık Sürtüğümüzle, derdi hiç bitmedi.Aldığımızda öyle çok eksiği vardıki...Sevgilim herşeyiyle kendisi ilgilenmek istiyordu,aylarca uğraştı.Yeri geldi ön döşemelerini söküp eve taşıdık,saatlerce,ellerimiz mahvolana kadar zımparaladık,yeri geldi erkek arkadaşımın günleri sanayilerde geçti.Ama bunları yaparken hep mutluyduk,çocuğumuzla uğraşır gibi mutlu...Yollarda az kalmadık,karda buzda az kaymadık,sevgilimin çok sinirlenip "satalım gitsin" dediği günlerde oldu ama ne o bunu yapabilirdi ne de ben yapmasına izin verirdim.Acaba bunca emekten,yorgunluktan yılmıyorsa insan,hala sonuna kadar mücadele ediyorsa bu sevginin bir anlamı yok mudur? <br />
<br />
Bizim bebeğimiz,diğer arabalar gibi 200 basmadı hiçbir zaman,arızılandığında servise gönderip ertesi gün alma şansımız olmadı,kışları sımsıcak,yazları serin olmadı içi...Ama biz; bebeğimizin yollarda tıntın gidişini sevdik,motor sesine bir bebeğin mırıltıları gibi hayran olduk,her arızasında kan ter içinde uğraşmayı sevdik,kızımızın içinde başbaşa mutluyuz biz,kışın üşümeyi,yazın terlemeyi sevdik...Diğer vosvosçularla tanışıp,bu duyguları yaşayan başka insanlarında olmasına heyecanlandık.Kızımıza bir sürü arkadaş edindik,o arkadaşlarıyla gezilere çıkmayı sevdik. Nazlı bebeğim,çocukluğumdan beri seni bekledim ben.Allah çok büyük,sevdiğime verdi seni.Ben seninle konuşurken çevremdekilerin bana gülmesine üzülme sakın,yaşamadan bilemezler ki...Senin beni duyduğunu,çalışmadığın o soğuk kış günlerinde "hadi kızım,hadi sürtük,üzme bizi"dediğimde nasıl çalıştığını görmediler ki...Başkaları "olur mu ya"diye gülüp geçerken,biz seninle Bolu pikniklerine,İstanbul'a tatillere gittik.Baban seni alıp Eskişehir şenliklerine götürdü.Başkaları için arabaları; gezilerde,tatillerde sadece bir ulaşım aracıyken,biz anılarımızı seninle yaşadık.Öyle güzel ki anılar...Dahada güzelleri olacak kızım...Baban ve ben, seni çok seviyoruz..<br />
<br />
Bu yazıyı biricik OCİ'me ve SÜRTÜĞÜM'e ithaf ediyorum...</div>
