<div class="bbWrapper">doğada çadır içinde ilk gecem.müthişti.60 yaş.sabah kuş sesleriyle uyanmak.ev yok,hastalar yok,ekmek al talimatları yok,komşu gürültüleri yok,borçlar bankalar yok,seçim kazanmışların havai fişek patlamaları yok,dünyanın hakimi benim diyen televizyon ekranları yok,top girdimi girmedimi diye yırtınan RIDVAN'lar yok,sinyalda neymiş geçerim ulan ben diyen magandalar yok,yok oğlu yok.ne vardı biliyormusunuz.gece bir hışıltıya uyandım,adını garip koyduğum(bir günlük herhalde) bir köpecik beni korumak için siper almış ve sabaha kadar yanımdan hiç ayrılmayarak beklemiş.bana can arkadaş olmuş GARİP vardı hayatımda.denedim onunlada konuşulabiliniyor.cevap veriyor.anlamış gibi başını sallıyor.sıkılınca esneyerek ''yeter abi''diyor.hulasası okadar YOK tan sonra geriye gerçek hayatın kaldığını gördüm.enkısa zamanda yeniden yeniden yeniden...sevgiler...</div>