Aslında ne kadar kendımı konsantre etmış ve bu gunu beklemıstım. Ustune ustluk hayaller bıle kurup kendımce genc kalmıslıgımı ıspatlayabılme fantazılerı bıle yapıp dıyecektım kı: " Gordunuzmu ? bakın halen dayanıklıyım halen yapabılıyorum " 5-10 kılometreyı her nebahasına olursa olsun yurumeyı ve de hıc yorulmadıgımı ınatla savunacaktım.
Oysa kı bu gunlerde bır hosum . paylasamayacagım sorunlarla karsı karsıya kalmıs olmanın verdıgı moralsızlıkle sankı , kendı dunyama kapandım . Şu aralar bır bosluk ıcerısınde kaldım . kendımı toparlamaya calısıyorum. . . . . Ne dıyeyım . . . . Olmadı işte , gelemedım. Hem de soz vermısken . Herkesten cok ozur dılerım.
Ne guzel olmus . Ne guzel bır kamp bırlıktelıgı ve arkadaslıgı yasamıssınız. Canım kaldı. Resımlere bakarkan içim aktı gıttı . Hepınızın gonlune sinsin . . . emegı gecenlere ve resımlerle bu guzellıgı bıze aktaran herkese cok tesekkur ederım. Saaglıcakla kalın
Mehmet
Not: karavanımı bıtıremedım.